niedziela, 19 kwietnia 2020

Madera

Witam ;P

Ach co to był za wyjazd! Każdy jedyny jest wspaniały, ale ten był naprawdę wyjątkowy! Powodów by tak twierdzić mam dużo. Od samego początku do końca planowałam go sama. Miejsca , które chciałam zobaczyć , w których chciałam być od bardzo dawna wybierałam sama. Miała wolną rękę w tym temacie. Moja druga połówka, która praktycznie zawsze wspaniale ogarnia wyjazdy, akurat w kwestii Madery odpuściła. Dzięki temu miałam jeszcze większą przyjemność i satysfakcję. Tak bardzo się tym cieszyłam,że radość górowała nad paniką i stresem, który zawsze wywołuje wyjazd do dalekich krajów. Mimo,że memy dość duże doświadczenie w planowaniu wyjazdów, to jednak zawsze niepokój pozostaje. Ot taki bonus od życia ;)
Wycieczka została podzielona na dwa wyraźne etapy. Nie jesteśmy typami leżakującymi na plaży, jesteśmy aktywnymi turystami, którzy chcą jak najwięcej zobaczyć i jak najwięcej poczuć. Pierwszy etap polegał na zapoznaniu się z topografią wyspy, objechaniem południowego wybrzeża komunikacją publiczną, gdyż w tej części wyspy -mieszkaliśmy w stolicy Funchal- komunikacja jest bardzo dobrze rozwinięta, sprawna i w miarę szybka. Po sprawnym ogarnięciu tego małego skrawka wyspy zorganizowaliśmy dwudniowy wypad w góry. Trasa biegła do najwyższego szczytu Madery- Pico Ruivo. Następnie zejście z gór , tak by znaleźć się po jej drugiej stronie. Tam nocleg pod namiotem na polu campingowym w samym środku lasu laurowego Bajka po prostu! Trasa kondycyjnie ciężka, ale to okazało się dopiero później. Najważniejsze,że daliśmy,y radę i zobaczyliśmy jak wygląda druga strona wyspy. I to zobaczyliśmy przerosło nasze oczekiwania. Druga strona wyspy była mokra, zielona, pełna kolorowych kwiatów. Mało w niej słońca, więcej chmur. Góry zatrzymywały chmury i dlatego w stolicy było cieplej i słoneczniej. Specyficzny mikroklimat, którego sami doświadczyliśmy. I trzeci etap to objazd wyspy dookoła skuterem. Powrót do hotelu zawsze organizowaliśmy przez jazdę środkiem wyspy. Tam jest górzysto i kapryśnie. Raz zatrzymaliśmy na kawę, po wyciągnięciu kuchenki i dripa zachmurzyło się. Po zmieleniu kawy zaczął padać słaby deszczyk. Gdy kończyliśmy kawę już padało sporo, a gdy spakowaliśmy cały majdan wyszło słońce zza chmur :) fajnie !
Jedno jest pewne, wyspa jest piękna ! Madera jest piękna . I od czasu do czasu tęsknię za nią, bo było mi tam bardzo dobrze. I wszędzie rosły strelicje :)















Brak komentarzy:

Prześlij komentarz